بيان آيهء 46 لغت لىّ : فتيله كردن و پيچيدن . السنه : جمع لسان ، آلت كلام ، زبان ، لغت مثل « وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ » ( سوره ابراهيم 4 ) يعنى : هر پيامبرى را بلغت و زبان قومش فرستاديم . طرفه گويد : و اذا تلسننى السنها * اننى لست بموهون فقر هر گاه زبانهاى ايشان با من سخن گويند ، من ضعيف و شكسته پشت نيستم . طعن : گفته مىشود طعن به نيزه و طعن به زبان ، منظور با نيش نيزه زدن و نيش زبان زدن است . اعراب مِنَ الَّذِينَ : در بارهء « من » دو وجه است : 1 - بيان از براى « الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ » بنا بر اين عامل آن « اوتوا » است كه در صلهء « الذين » است و ممكن است در صلهء « الذين » نباشد ، مثل : « انظر الى النفر من قومك ما صنعوا » يعنى : به گروهى كه از قوم تواند نظر كن كه چه كردند . 2 - اينكه بنا بر استيناف و استقلال كلام باشد و تقدير اين است : « من الذين هادوا فريق » و موصوف حذف شده است بقرينهء صفت « يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ » چنان كه ذو الرمه گويد : فظلوا و منهم دمعه سابق له * و آخر يثنى دمعة العين بالمهل « 1 »

--> ( 1 ) - جملهء « دمعه سابق له » موصوفش حذف شده يعنى « و منهم رجل دمعه سابق له و منهم رجل آخر . . . » يعنى آنان بگريه درآمدند ، برخى از آنها اشكش پيشى مىگرفت و برخى اشك چشم را بمدارايى ثنا مىگفت .